Posts

ஊழிக்காலக் கூத்திற்கான ஒரு ரகசிய ஒத்திகை

Image
"அன்பேஅறம்; அதுவேசிவம்" என்றரீதியிலானசாத்வீகத்தளைகளைதளர்த்தி, அரிதாரங்கள்தவிர்த்து,யதார்த்தத்தைதேடும்பொழுதுகளில்தென்படுகிறதுவாழ்வின்பலகடந்துவராததூரங்களையும்.
அன்பெனும்வேள்வி, பெண்ணாகபிறந்தவளிடம்மகத்தானபலிகளைகேட்பதாய்இருக்கிறது; அவளதுதனிமனிதஆசைகளையும்கனவுகளையும்உண்டுதழைப்பதாய்அதுஅமைகிறது.
அன்பின்பெயரால்தியாகிக்கப்பட்டஅந்தவிருப்பங்கள்எரியும்வெப்பத்தில்வாடும்தனிஒருத்தியின்வேதனை,பெரும்பாலும்சாட்சிகள்ஏதுமின்றிமௌனமாகஉருகிக்கரைகிறது. எட்டிவிடும்தூரத்தில்இருந்தசாத்தியங்கள்

The Angry Goddess who we love, unabashedly.

Image
Dark, unclad, red-eyed and undomesticated. Wild and sovereign, magnificent beyond all possible definitions. Immeasurably beautiful and terrifying beyond comprehension. The figure that evokes fear, confusion and even repulsion in the uninitiated, is the same form that evokes love that knows no depths in the hearts of the faithful who behold Her as the Eternal Mother.

I was inducted into Kali worship at a tender age, when I was taken to a humble, unassuming shrine in Theni, housing a 3 foot high figurine of the female deity identified as Veeramaakali Amman (Veera - Valour; Maa - Great; Kali Amman - Mother Kali : adds up to 'Mother Kali of Great Valour'); my maternal grandmother (Ammachi, as we say in Tamil), said : "They call Her the powerful, angry Goddess; but you should regard Her as your own Mother, fearing Her only when you go wrong." As it is, I developed a genuine affection for the Angry Goddess, who, by my mother's own definition, never ever judged or aban…

The Daughter of the Earth : the Fire ordeal

Image
I hold back my tears.
The face of the Primal force,
beholding itself in a massive sprawl-
blazes just a breath away.
I gaze into its depths.
I see no end or beginning.
A massive Sea of Flames
is how it stands to be seen;
blazing with glory.
Lashing with grace.

I stand two chances-
To plunge
or to retreat.
Pride holds me rooted.
In my Honour, I believe.
I know. I will not step back.
Within me wells pure fury
as cold as steel.
The fire sea beckons me;
Into this, I shall pass.

Now I take a gamble-
I take the mortal plunge.
In Nature's sense of Justice
prevails my sole refuge.
Mercy I seek not
for redemption or from doom.
If guilty I shall perish,
In purity, I will redeem.

Should I outlive this ordeal
and rise
unscathed,
untouched-
No mortal I shall be.
Then My Graces will know no bounds
and so shall My Fury.

பெருவரம் கேட்டேன்.

Image
அவள் ஆடுகிறாள்.
அன்னையாய் சகியாய்
குருவாய்.
அவள் பாதம் இட்ட இடம் சுட்டும்
மணலை நீறுபூசி
தோற்றம் நீங்கி
தேசம் செல்வம்
பெயர்கள் துறந்து
அற்று போகும்
அற்றை நிலவாய்
கொற்றவை அவள் பாதம் பணிய
சின்ன முறுவலில்
ஞானப் பேழை
சன்ன பார்வையில்
அம்ருதம் அடைந்து
ஸ்தூல ஜென்மம்
முழுதும் கடந்து
மோன மொழியில் சாத்திரம் அறிந்து
அவளில் கரைந்து
அருகில் சமைந்து
எழுத ஆயிரம்
பாடல் சுரந்து
மறைகள் உரைக்கும் உண்மை உணர்ந்து
உருகி உறையும்
உள்ளம் அழிந்து
அவளின் மடியில்
அவளின் மகளாய்
உறங்கிப் போய் விடும்
பெருவரம் கேட்டேன்.

The Other Side of the Feminine.

Loving, nurturing, patient and tame. That is what a woman is perceived to be, expected to be. The face of the moon, to the world below, she is. But what of the other side? 
Why is Gauri worshipped and Kali feared in many parts of the world? Why is mankind afraid of the wild, uncontainable form of the feminine? Why are the protective, sacrificial and persevering aspects of a woman highlighted and celebrated as against the downplay of her territorial, defensive and vengeful attributes of self-interest?
When Gauri as a concept is conceivable and agreeable, man relents to fear and denial when confronted with the notion of Kali. 
Gauri exists because Kali does. Mythology warrants that Gauri arose from Kali. Woman is by nature powerful, sovereign, independent and untamed. For she is nature personified. Nature does not perceive favourites. It protects and destroys simultaneously and nonchalantly, with an absolute sense of definiteness. 
Nature sets the arena for survival and its conditions a…